Om met mijn nieuwe stoepsterrenkunde-telescoop mobieler te zijn, bouw ik een fietskar om tot een verrijdbare dobsontelescoop die achter de fiets gemakkelijk mee te nemen is door de stad. Dit is het tweede artikel in een serie van drie waarin ik je meeneem van het oorspronkelijke idee, naar de bouw en de ervaringen in de stad.
In de afgelopen maanden moest veel werk tussen de bedrijven door plaatsvinden, een flinke klus, want het is puzzelen met onderdelen. Na het faillissement van de fabrikant Meade in 2019, zijn assescoires lastig te vinden, zoals de koppelstukken en andere onderdelen om de telescoop compact te kunnen vervoeren. Na vele fysieke bezoekjes en virtuele browse-sessies van de assortimenten van verschillende bouwmarkten, heb ik eindelijk een plan kunnen maken om de truss-elementen en de secundaire cell gedemonteerd te kunnen vervoeren. De Meade Lightbridge is ideaal voor demontage aangezien je de truss-elementen los kan maken, iets dat de lengte flink inkort. (Een Sky-Watcher Flextube zou ook een goede keus zijn). De krachten en trillingen die op de telescoop werken tijdens het fietsen worden door de gereduceerde lengte ook beperkt.
Op de rockerbox van de telescoop zijn een aantal bevestigingpunten gemaakt om de truss-elementen te bevestigen. Aangezien de azimutale montering nog bewegelijk is en draait over zijn azimut- en hoogte-assen, moesten er voor beide assen enkele borgingsmechanismen worden ingebouwd. De laatste horde was de koppeling tussen de secundaire en primaire cellen, die voorheen met ‘nose tabs’ van een andere fabrikant konden worden gekoppeld. Op een forum vond ik een handige oplossing en mijn koppelstuk wordt nu gemaakt uit een 5 mm dikke kunsstof plaat met M8 sterknoppen.
Het gepuzzel heeft inmiddels zijn vruchten afgeworpen. De stoepsterrenkunde-fietskar is bijna klaar en het eerste publieksdoel is inzicht. Dit jaar is de 50ste editie van de Landelijke Sterrenkijkdagen en als het weer meewerkt in het laatste weekend van februari, dan gaan we met telescoop de stad in.